La Mala Educación
|
................................................. //FILMDRAMA// Regie: Pedro Almodóvar Met: Gael García Bernal, Fele Martínez en Javier Cámara Recensie: Anne Chlosta .................................................
|
 |
Lekkere zomerse film Soms kan de ontmoeting met iemand bepalend zijn voor je hele leven. Zeker wanneer het om je eerste liefde gaat. Je wordt volwassen, je hebt nieuwe relaties, misschien trouw je zelfs. Maar die allereerste vlinders in je buik gaan nooit helemaal weg. In de film La Mala Educación van de Spaanse ster-regisseur Pedro Almodóvar kan de jonge regisseur Enrique zijn eerste liefde Ignacio maar niet vergeten. Tijdens hun schooltijd op de katholieke kostschool bloeide er iets moois op tussen de twee jongens, maar er was nog iemand anders die zijn zinnen op Ignacio had gezet. Vader Manolo, het jaloerse (en pedofiele) hoofd van de school zorgde ervoor dat Enrique werd gescheiden van zijn eerste liefde. Wanneer Ignacio jaren later totaal onverwacht bij Enrique op de stoep staat, kan deze zijn ogen niet geloven. Maar is de mooie jongeman wel wie hij beweert te zijn? Op zoek naar de waarheid duikt Enrique opnieuw in zijn verleden en hij komt daarbij achter dingen die hij misschien beter met rust had kunnen laten. La Mala Educación is een film, die je zeker twee keer moet kijken voordat je hem begrijpt. Almodóvar goochelt met tijdslagen en perspectieven zonder dat je het door hebt. Hij zet je vanaf het begin op een bepaald spoor en wanneer dat spoor heel anders blijkt te zijn dan je had verwacht, heeft de film je al zo betoverd, dat je er volledig in meegaat. Omdat ik het iedereen gun om deze film zo onbevangen mogelijk te kijken, ga ik hier niet verder op in. Wat ik wél kan verklappen, is dat de film wederom een bewijs is van het ongelofelijke talent van Almodóvar om intrigerende personages en hun verhalen te combineren met een vormgeving waar je U tegen zegt. Ook deze film springt er wat de kleuren, de muziek en de overdaad aan visuele elementen betreft, positief tussenuit. Het verhaal beslaat maar liefst drie verschillende tijdperken, maar wonder boven wonder lukt het Almodóvar om telkens weer een overtuigend en overrompelend tijdsbeeld neer te zetten. En er wordt subliem geacteerd. Niet alleen door hoofdrolspelers Fele Martínez en de altijd lekkere, pardon, de altijd goed acterende Gael García Bernal, die er trouwens in een glitterjurk verrassend verleidelijk blijkt uit te zien. Mijn oog werd vooral getrokken door Javier Cámara, die de rol van hysterische travestiet zo hilarisch en tegelijkertijd zo oprecht neerzet, dat je soms gewoon echt niet meer weet of je mag lachen of moet huilen. Als je dus zin hebt in een lekkere zomerse film waar de kleuren en de rijkdom er vanaf spatten, waarbij je kunt genieten van prachtige acteurs en waarbij je ook nog eens je hersenen kunt laten kraken – dan weet ík in ieder geval welke film je moet kijken! |
