Westler

 


 

.................................................

//FILMDRAMA//
Westler

Regie: Wieland Speck
Scenario: Egbert Hörmann en Wieland Speck

West-Duitsland, 1985, 94 min

Met: Sigurd Rachman, Rainer Strecker en Andy Lucas

Recensie: Anne Chlosta

.................................................


 

 

  

 

 

 

 

Speck maakt het voelbaar en dat dreunt nog lang na.

Stel: je ontmoet een ontzettend leuke blonde jongen. En hij vindt jou nog leuk ook! Jullie worden een stel. De seks is fantastisch, en je vindt het heerlijk om daarna tegen hem aan te kruipen en samen in slaap te vallen. Maar helaas. Hij woont in Oost-Berlijn en jij in West-Berlijn, aan de andere kant van de muur. Jij mag niet langer dan 24 uur in Oost-Berlijn blijven en hij mag al helemaal niet naar het Westen. Dus samen in slaap vallen zit er niet in.

Dit is in het kort het verhaal van Westler, een film van Wieland Speck uit 1985. Tijdens een uitje naar Oost-Berlijn wordt de in West-Berlijn wonende Felix verliefd op Thomas. Hun relatie verloopt moeizaam, want het constante afscheid moeten nemen begint zijn tol te eisen. Tijdens een reis naar Praag, waar ze beiden naartoe mogen, kunnen ze voor het eerst eindelijk echt samen zijn. Thomas besluit het erop te wagen en Oost-Berlijn vanuit Praag helemaal te ontvluchten.

Westler is onder andere bijzonder vanwege een aantal scènes die illegaal in Oost-Berlijn zijn gefilmd. Dit geldt vooral voor het eerste uitje van Felix naar Oost-Berlijn. Aleen maar door te kijken naar beelden die worden ondersteund door de heerlijk foute psychedelische soundtrack, beleef je samen met Felix de wondere wereld van de DDR. En ontmoet je ineens, heel terloops, maar niet te overzien: Thomas.

Het risico dat de regisseur liep door illegaal te draaien in Oost-Berlijn, pakt wonderbaarlijk goed uit. Juist omdat er geen dialogen zijn, komt de ontmoeting tussen Felix en Thomas veel meer binnen. Je gaat meteen mee in de opbloeiende liefde. Hun blikken en hun aanrakingen zijn van een dergelijke tedere vanzelfsprekendheid, dat ze de politieke situatie kunnen overstijgen. Tegelijkertijd laat Speck heel goed zien wat juist die politieke situatie betekent voor de levens van Felix en Thomas.

Felix’ uitbundige, vrije homoleven in West-Berlijn vormt een enorm contrast met Thomas’ leven in Oost-Berlijn, waarbij werken de hoofdzaak is en je overal de arm van de staat voelt. Deze macht en daarmee ook de onmacht van de burger, dringt ook Felix’ leven steeds meer binnen. Dit laat Speck buitengewoon indringend zien door Felix telkens weer de grensovergang te laten passeren, met alle controles die erbij horen (bend over baby, maar dan niet op die manier).

Nog tergender wordt het gebrek aan vrijheid duidelijk wanneer Felix en Thomas na een vrijpartij tegen elkaar aan in bed liggen. Ze doezelen een beetje, strelen elkaar, genieten van de warmte van elkaars lichamen. Totdat Felix op zijn horloge kijkt. Het is tijd, hij moet rennen. Ineens ligt Thomas alleen in bed, zit Felix alleen in zijn auto op weg terug naar West-Berlijn. Dat komt hard aan, omdat het de regels van de DDR persoonlijk maakt. Speck laat niet alleen het verschil zien tussen de BRD en de DDR. Hij maakt het voelbaar. En dat dreunt nog lang na.

 Terug naar overzicht filmrecensies