Yossi & Jagger

 


 

.................................................

//FILMDRAMA//
Yossi & Jagger

Regie: Eytan Fox
Israël, 2002, 67 min

Met: Ohad Knoller, Yehuda Levi, Assi Cohen en Aya Koren

Recensie: Anne Chlosta

.................................................


 

 

   

  

 

 

 

Als een mokerslag

Meteen een waarschuwing vooraf: de beeldkwaliteit van Yossi & Jagger had beter gekund. Dat heeft ermee te maken dat deze maar 67 minuten durende film oorspronkelijk bedoeld was voor televisie. Maar wie let daar nog op, als het verhaal over de verboden liefde tussen de extraverte grappenmaker Jagger en zijn commandant, de terughoudende Yossi, je bij de keel grijpt en niet meer loslaat?

We vallen midden in het verhaal. Een groepje soldaten staat bij een diepe kuil. Het lijkt een graf te zijn, en dat is het ook. Voor het eten dat het niet heeft volgehouden in de vriezer. Gewoon een groep soldaten dus en degenen die in de kuil moeten om het eten te begraven, zijn de sjaak. Maar wanneer Yossi, de commandant, Jagger meeneemt op een verkenningstrip, wordt duidelijk dat er tussen hen meer aan de hand is. Maar dat mag niemand weten, en vooral Jagger vindt het steeds moeilijker om zijn gevoelens verborgen te houden. Hij wil niet meer liegen en er eindelijk voor uitkomen. Yossi kan dit niet aan. Hij is te bang voor de gevolgen en moet er niet aan denken. De spanningen tussen de twee geliefden lopen steeds hoger op, en wanneer zich ook nog eens een vrouwelijke soldaat aandient, die een oogje op Jagger heeft, komt Yossi in een steeds lastiger pakket te zitten.

Regisseur Eytan Fox durfde het aan om dit controversiële verhaal van een liefde in het leger te vertellen. Dat alleen is reden genoeg om deze film bijzonder te noemen. Het leger geldt immers, waar dan ook ter wereld, niet bepaald als vooruitstrevend op het gebied van tolerantie en acceptatie.

Bij een dergelijk onderwerp is de verleiding groot om de provocatie op te zoeken. In deze valkuil is Fox gelukkig niet getrapt. Hij geeft het leven van de jonge soldaten, die moeten vechten en patrouilleren, terwijl ze eigenlijk nog halve kinderen zijn, erg goed weer, net als de benauwende sfeer, die in de grenspost heerst. Ook de relatie tussen Yossi en Jagger blijft altijd echt, het wordt nooit ongeloofwaardig of overdreven. Met name Ohad Knoller in de rol van Yossi zet een indrukwekkende prestatie neer. Daardoor komt Yossi’s innerlijke worsteling tussen zijn angst om ontdekt te worden en zijn liefde voor Jagger, erg dichtbij.

Het kan niet anders of dit verhaal moet tragisch eindigen. Dat doet het dan ook, en dat is voor mij het enige minpuntje van de film. Want natuurlijk is het degene, die de moed en het lef heeft om te zijn wie hij is, die wordt gestraft. Een iets originelere wending was hier niet verkeerd geweest.

Maar verder is en blijft Yossi & Jagger een realistische, ontroerende film over een groot gevoel op de verkeerde plaats. Fox roept vragen op en pleit op die manier voor meer tolerantie en acceptatie. Hij doet het nooit recht in je gezicht, en toch, of misschien juist daarom, komt het einde aan als een mokerslag.

 Terug naar overzicht filmrecensies