.................................................

//(AUTO)BIOGRAFIEËN//
In het huis van de dichter

Jan Brokken
Amsterdam: Atlas, 2008
ISBN: 9045014823

Recensie: Connie van Gils

.................................................
 

Geen roman, maar biografie en tijdsbeeld van de jaren ‘80

Het eerste wat opvalt bij het bekijken van dit fraai verzorgde boek is dat het absoluut geen roman is, ook al staat dat erop. Het is het waargebeurde, persoonlijke verslag van de vriendschap tussen de (heteroseksuele) schrijver Jan Brokken en de pianist Youri Egorov, met daarin opgenomen dagboekfragmenten, notities, gedichten en brieven.

Ik kende de naam Youri Egorov eigenlijk maar nauwelijks toen ik In het huis van de dichter opensloeg. Het verhaal van de Russische pianist die in 1976, op 21-jarige leeftijd, de Sovjet-Unie ontvluchtte om aan vervolging wegens homoseksualiteit te ontkomen, en zich in Amsterdam aan de Brouwersgracht vestigde, greep me desondanks bij de kladden.

Niet zozeer vanwege het eclatante succes van de schuchtere Rus, succes dat bijna wel vanzelf leek te komen; of het merkwaardige drugsgebruik - want er werd ook door Egorov lustig op los geblowd, gesnoven, gezopen; of het casinobezoek waar de juist verdiende gage roekeloos werd ingezet en vaak verdubbeld.

Halverwege het boek begint het verhaal bijna ongemerkt te kantelen en gaat het niet meer zozeer over de kunstenaar, het wonderkind, maar veeleer over plankenkoorts, vriendschap, falen, grenzen. En ziekte, als aids in 1987 toeslaat en alles in minder dan een jaar tijd helemaal over is en uit.

In het huis van de dichter is een boek waaraan je je laaft, zelfs nog lange tijd na het lezen van de laatste bladzijde.

"(…)
De dood is het bereikt ravijn
Maar leven – dat wil heuvel zijn"

Met deze dichtregels van Joseph Brodsky besluit Jan Brokken zijn weidse, prachtige boek.