Pam Emmerik: Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses
|
................................................. //JONGEREN// Pam Emmerik Graphic novel Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Pam Emmerik kende ik van de roman Het bottenpaleis, een boek met prominente lesbische karakters c.q. seks erin. Ook wist ik me te herinneren dat ze in 2009 in ZijaanZij had gestaan met een uitgebreid interview over een ophanden zijnde expositie van haar schilderijen en waarin ze als biseksueel wordt betiteld. Dit nieuwste boek van Emmerik, een zogeheten graphic novel, zag ik liggen op een in het oog springende plek bij boekhandel 't Verschil te Antwerpen, dé holebi-boekhandel van België. Wie kan het me dus kwalijk nemen dat ik haar boek ter recensie aanvroeg in de veronderstelling dat het homorelevant zou zijn? Dat is niet zo. Sorry. Ik behandel het desondanks omdat ik het nu al uit heb, en het een juweel van een boek vind. Ik acht het dan ook geschikt voor biseksuelen en transgenders (die per slot van rekening ook vaak bi zijn) en voor adoptiekinderen die ook significant vaker bi zijn (of was het ho?). Maar dan wel voor diegenen die momenteel in een ongelooflijke heterofase verkeren. Dit boek gaat namelijk over kut-lul-neuken. Over een allesoverheersende vaginale hunkering van een tienermeisje en over haar fascinatie met volwassenen, vooral haar eigen moeder en haar docenten, die zich een slag in de rondte schijnen te neuken. Marita heet ze, deze puber van een jaar of vijftien. Marita heeft het waanidee opgevat dat ze eigenlijk een adoptieprinses is, en dat haar vader, de koning, haar binnenkort komt ophalen. Tot die tijd moet ze het uit zien te houden bij haar moeder de bloesemtherapeute en de vriend van haar moeder die ze hevig begeert. Ze heeft een vriendje die haar vaak en woest neemt. Ze vindt een ander vriendje, een Japanner die een stuk beter neukt, maar op een nacht met stille trom vertrekt. Uiteindelijk komt ze weer bij haar eerste vriendje terug die inmiddels gelukkig een en ander bijgeleerd heeft. Af en toe denkt ze na over welke studie ze moet kiezen na haar middelbare school. Jummie! Het ware leven van een adoptieprinses is een genot om te lezen en de zwartwit-tekeningen zijn verrukkelijk; het schrijf- en tekenplezier spat van dit gekke verhaal af. Het is een boek geworden vol humor en inhoud, heerlijk puberaal, sexy, herkenbaar en toch heel gelaagd. Mooi gedaan van beeldend kunstenaar/auteur Pam Emmerik. We kunnen dit soort talenten eigenlijk niet missen in LHBT-land. Ik zou echt heel heel ontzettend graag het boek Jummie, het ware leven van een lesbische adoptieprinses willen lezen. Kom terug! |
