Julie Burchill: Sugarrush
|
................................................. //JONGEREN// Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Rauwe maar tedere coming-of-age roman Lang geleden had ik een vriendin die vertaalster van Amerikaanse fictie was. Ze beweerde dat het goed vertalen van dialecten het moeilijkste van haar vak was, bijna niet te doen. Toen ze de opdracht kreeg om een boek te vertalen dat zich in het zuiden van Noord-Amerika afspeelde en voor een minstens een kwart uit fonetisch geschreven dialect bestond, gaf ze de opdracht prompt terug aan de uitgever met de vriendelijke groeten. Een jaar later lag het boek vertaald en wel alsnog op de plank. Nieuwsgierig keek ze wat de vertaler met het dialect had gedaan. Het antwoord was: niets. Hij had er gewoon algemeen Nederlands van gemaakt. Dit was misschien wat de vertaalster van Sugar Rush ook had moeten doen. Sugar Rush speelt zich af in Brighton, een badplaats in Engeland. Een van de eerste zinnen in het boek is: "Net ech, wa’jij?" Ik heb lang nagedacht of het Haags moest voorstellen, of Schevenings omdat dat ook een badplaats is. Was het misschien Rotterdams en waarom dan? Ik kwam er niet uit. Een zin als "Hoef’nie met ‘Ria mee. Kan jezelf weze." Ik kan er geen brood van bakken. Ik ben geen taalpurist, maar ik hóór dat accent niet en mede daardoor wekte dit boek een sterk verlangen in me op naar Sugar Rush, 'the orginal'. Want het verhaal zelf is mooi en de personages zijn van vlees en bloed. Kim is leerling op één van de betere middelbare privéscholen van Brighton, ambitieus en pienter zoals de meeste van haar klasgenoten. Haar beste vriendin is Saint, een door leerlingen én ouders geliefd meisje. Als Kim’s verwende, genotzuchtige moeder van huis wegloopt en met een jonge rijke vent naar een tropisch eiland verhuist, moet ze om financiële redenen van haar dure prestigieuze school af. Ze komt terecht op een openbare school met een slechte reputatie en Saint laat haar prompt vallen. Op haar nieuwe school komt Kim in de klas bij Sugar, een beeldschone sexy 'topgirl' die haar kennis laat maken met drank en drugs, ook doordeweeks. En Kim kan wel wat verzachtends gebruiken na het verlies van haar moeder, haar school en haar beste vriendin. Kim wordt tot over haar oren verliefd op Sugar die haar liefde wel beantwoordt maar niet van harte. Ze wil namelijk in geen geval een "trieste lelijke pot" worden en schudt Kim tot haar verdriet van tijd tot tijd van zich af. Verdwijnt om onder invloed van alcohol en drugs dingen te doen met jongens die ze zich later niet meer kan herinneren. Die wetenschap maakt Kim wanhopig en nog dranklustiger dan ze al is en haar schoolprestaties beginnen flink te kelderen. Gelukkig is er ook nog de vader van Kim die doet wat hij kan om het moederloze gezin bij elkaar te houden en de kinderen een thuis te geven. Julie Burchill slaagt er goed in de sfeer op de beide scholen, de ene upper-class de andere lower-class, te schetsen. Vooral de wat jongere lezers zullen smullen van de avonturen en observaties van de scherpzinnige, voortvarende, verliefde Kim. |
