Sanderijn van der Doef & Bas Maliepaard: OUT!: Alles over homoseksualiteit
|
................................................. //JONGEREN// Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Therapeutisch taalgebruik en andere bezwaren In Out! wordt zo’n beetje alles behandeld waar een jongere die er net achter is gekomen dat hij of zij homoseksueel is, tegenaan loopt. Zo wordt uitgelegd hoe je er achter komt of je nu wel echt homo/lesbisch bent, wat er komt kijken bij een coming out en hoe je je coming out het best kunt aanpakken, waar en hoe je andere hojo’s (homojongeren) ontmoet, verder de ins en outs van de homoscene, de mogelijkheden van internet, en natuurlijk worden verliefdheid en seks uitgebreid en gedetailleerd uitgelegd. Eigenlijk hartstikke leuk en nuttig, ware het niet dat hier en daar nogal therapeutisch taalgebruik wordt gebezigd: "Misschien voel je dit of misschien voel je dat, sommige jongeren voelen dit, andere voelen dat, dat is allemaal heel normaal". Daarvan slaat de tekst dood als bier tegen een vet glas. Zo kunnen we in bijna ieder hoofdstuk lezen bij de tips: "Belangrijk: Blijf jezelf!" Eh, hoe moet dat ook al weer als je net ontdekt hebt dat je homoseksueel bent, een vreemde eend bent geworden in je ooit vertrouwde hetero peer-groep van de middelbare school, en je weg moet leren vinden in een heel nieuwe wereld? Wéét je in die eerste heftige fase eigenlijk wel wie je bent? Ben je niet juist op zoek naar wie je bent, naar jezelf, je identiteit? Een groter bezwaar aan het boek is dat er nogal wat vooroordelen inzitten. Zo is een heteromeisje dat bevriend is met een homojongen een fag hag. En een fag hag, wordt ons haarfijn uitgelegd, is een heteromeisje dat een vriendschap sluit met een homojongen alleen om met hem te pronken, alsof hij een soort Louis Vuitton-handtas is. (Echt waar! Het staat er!) Sorry hoor, maar kunnen heteromeisje en homojongen elkaar niet gewoon heel leuk vinden, gemeenschappelijke interesses hebben? (jongens, kleding, seks?) Volgens de auteurs niet, want in elkaars bijzijn hoeven ze niet aan seks te denken dus is het lekker veilig en slechts daarom zoeken ze elkaar op. Nou, de fag hags die ik ken en hun handtasjes hebben vreselijk veel vette lol (en dat mág Sanderijn, dat is heel normaal!). Daar blijft het echter niet bij. Er is bijvoorbeeld ook het verschijnsel biseksualiteit. Er wordt verteld dat er mensen bestaan met een biseksuele identiteit, maar vervolgens worden er alleen jongeren aan het woord gelaten die beweren dat ze ooit alleen maar zéiden dat ze biseksueel waren om hun ouders niet te erg voor het blok te zetten (het kan nog goed komen met me, mam) of om zichzelf een uitweg te geven. Maar nu weten ze het sinds een tijdje zeker! Ze zijn 100 % homo of lesbo. Pff. Is je seksuele oriëntatie nu echt zo’n absoluut vaststaand gegeven? Konden ze nou echt niet één bi-jo vinden die iets over zijn of haar biseksualiteit kon vertellen? Biseksuele jongeren moeten het tenslotte toch al zonder eigen scene en peer-groep stellen. Zo zijn er nog wel meer dingen. "Het is bijvoorbeeld helemáál niet leuk dat er bars zijn waar alleen mannen komen, maar gelúkkig zijn er ook bars waar alleen vrouwen komen." Pardon? Calimero? Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Dat doe ik niet, want ik heb nu wel genoeg gemopperd. Er zitten namelijk veel goede kanten aan Out. Het is heel aantrekkelijk om te zien, het leest vlot genoeg, het heeft een heldere speelse indeling, leuke plaatjes, en er staat veel informatie in waar je als beginnende homo/lesbo iets aan kunt hebben. |
