Gunther Geltinger: Mens Engel
|
................................................. //FICTIEMANNEN// Gunther Geltinger Oorspr. titel en uitg.: Mensch Engel – Frankfurt am Main: Schöffling, 2008 Vertaling (uit Duits): Gerda Meijerink Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Verpletterend debuut over liefdespijn "Sensueel, consciëntieus, smeuïg, gewelddadig en teder, ontroerend, enerverend en daarbij ook nog geestig." Dit is een gedeelte uit de recensie over Mensch Engel in de Frankfurter Allgemeine Zeitung en er is geen woord te veel mee gezegd. Mens Engel is het verhaal van Leo Engel die de jaren beschrijft vanaf zijn eerste schreden op het liefdespad tot en met de persoon die hij nu is, slechts enkele jaren later. Soms schrijft Engel vanuit de oudere, dan weer vanuit de jongere Engel, met een wisselend hij/ik perspectief, wat de draaglijkheid van de inhoud bevordert. Op het moment dat de mooie Engel voor het eerst verliefd wordt - op Marius, een klasgenoot - en zijn eerste seksuele ervaring met hem beleeft in de cabrio van zijn moeder, ontspringt er in zijn hoofd en hart een gedachtevlucht en een gevoelsstroom die haar weerga niet kent. Hij kan totaal niet meer slapen. Engel zoekt vervolgens naar manieren om te kalmeren, in slaap te vallen, tot rust te komen. Hij slikt handen vol pillen, schrijft, snijdt in zichzelf, fabuleert, probeert om de haverklap zelfmoord te plegen, wordt opgenomen in de kliniek en weer vrijgelaten, hij verraadt en dumpt degenen die van hem houden, laat zich van hand tot hand gaan in duistere havenkroegen, en uiteindelijk helpt niks. Als het al een beetje helpt, dan duurt dat maar kort. Het lukt hem niet van zijn agitatie af te komen. Engel beschrijft in soms eindeloos lange zinnen tot in het kleinste detail wat er door hem heengaat. Hij kleurt buiten de lijntjes, maar doet dat heel precies. Hij weet de lezer bijna te enthousiasmeren voor de destructieve dingen die hij doet. Geltinger laat je in deze verbluffend knap geschreven roman heel dicht bij het hoofdpersonage komen. Je zit bovenop of zelfs onder Engels huid die je met verdekte humor, uitgestelde troost en een zekere lichtheid door de vreselijkste scènes heensleurt, en je wil niks liever. Je wil bij hem blijven door dik en dun, door lief en leed, want zelden zag je je eigen pijn zo scherp uitvergroot en zo hartstochtelijk en liederlijk verbeeld. Een fraaie bijrol is weggelegd voor Feline, de gigantisch corpulente zus van Volker, een ex, bij wie hij een tijdlang inwoont, en die 's nachts inbreekt in supermarkten om zich vol te proppen met lekkere hapjes. Mens Engel is een roman vol getalenteerde jonge mensen die zich geen raad weten met de liefde, die het niet redden, 'borderliners' die mislukken en te gronde gaan. Voor wie hun studententijd niet de mooiste tijd van hun leven is. Of toch wel? Geen gemakkelijk leesvoer. |
