Federico García Lorca: Verzamelde gedichten

 


 

.................................................

//FICTIEMANNEN//
Verzamelde gedichten
Perpetua reeks

Federico García Lorca
Amsterdam: Athenaeum – Polak & Van Gennep, 2009

ISBN: 9025366957

Vertaald en toegelicht door Bart Vonck; met een nawoord van Hagar Peeters

Onder de aandacht: Connie van Gils

.................................................


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

Een heel dikke dichtbundel (874 pagina’s!)

De vertaling van de Verzamelde gedichten van de Spanjaard Federico García Lorca (1898-1936) moet wel haast het levenswerk zijn van Bart Vonck. In de bundel staan zo ontzettend veel gedichten. Het vertalen daarvan heeft waarschijnlijk vele jaren in beslag genomen. Indrukwekkend.

Lorca is in zijn korte, abrupt afgenomen leven - hij werd terechtgesteld tijdens de staatsgreep van 1936 - buitengewoon productief geweest. Wonderwel is hij een van de weinige dichters die nog altijd graag gelezen en gedeclameerd wordt. Acteur Gijs Scholten van Aschat wist samen met gitarist Erik Vaarzon Morel afgelopen jaar een avondje theater te maken waarin zij Lorca’s werk met gloedvolle passie uitvoerden, en met succes.

De Verzamelde gedichten bestaan uit een aantal delen, waaronder: Gedichtenboek, Eerste liedjes, Suites, Gedicht van de Cante Jondo, Liedjes, (Eerste) zigeunerliedboek, Oden, Losse gedichten, Prozagedichten, Dichter in New York, Uit ‘Aarde en maan’ , Divan van de Tamarit, Sonnetten en Diverse gedichten. Gelukkig zit er een okergeel, ouderwets, handig lintje aan de band waarmee je kunt aangeven bij welke bladzijde je gebleven bent. Gedichten laten zich nu eenmaal beter met één per dag lezen, dan met honderd tegelijk.

Lorca’s gedichten zijn doordrenkt van homoseksualiteit en verlangen, een van de redenen waarom een groot deel van zijn werk tijdens zijn leven niet uitgegeven is. Zijn succes kwam vele jaren na zijn tragische dood, na de dood van Franco, in de jaren 80.

Een doorwrocht nawoord van de vertaler over Lorca’s werk is opgenomen aan het eind van het boek, eveneens een meer persoonlijk nawoord van dichteres Hagar Peeters en een tijdtafel. Altijd handig voor een scriptie.

Omdat ik me niet gerechtigd noch geroepen voel om de gedichten van een zo groot dichter en/of vertaler te recenseren, neem ik hier maar een gedicht op, hopelijk met toestemming van de uitgever. Ik heb een sonnet uitgekozen omdat ik van sonnetten nu eenmaal houd.

Uit Sonnetten van de donkere liefde, p. 612

[AY GEHEIME STEM VAN DONKERE LIEFDE!]

Ay geheime stem van donkere liefde!
Ay geblaat zonder wol! Ay wonde!
Ay galnaald, gesmoorde camelia!
Ay stroming zonder zee, stad zonder muur!

Ay onmetelijke nacht met scherp profiel,
Hemelse berg van hoogopgerichte angst!
Ay hond in het hart, vervolgde stem!
Onbegrensde stilte, rijpe lelie!

Vlucht van mij vandaan, ijshete stem,
Laat me niet verdwalen in het struikgewas
Waar hemel en vlees vruchteloos kreunen.

Bewaar het hard ivoor van mijn verstand,
Ontferm u over mij, doorbreek mijn rouw!
Want ik ben liefde, want ik ben natuur!

                    FGL