Floortje Zwigtman: Spiegeljongen
|
................................................. //FICTIEMANNEN// Floortje Zwigtman Recensie: Connie van Gils .................................................
|
|
Een trilogie van on-Nederlandse schoonheid De trilogie Een groene bloem over het leven van de homoseksuele vijftien-/zestienjarige Adrian Mayfield in het London uit de tijd van de processen tegen Oscar Wilde (eind negentiende eeuw) is af. Et voilà 1600 pagina's puur leesplezier. Bescheiden is ze niet, deze Floortje Zwigtman en dat is ook nergens voor nodig. Een groene bloem is misschien wel het meest fantastische 'work of art' van de afgelopen tien jaar. Het wordt verkocht als jeugdliteratuur. Ik zou het liever 16+ noemen, want je hebt nergens, maar dan ook nergens het gevoel dat je aan een jeugdboek bezig bent. Met het boek niet lezen omdat je denkt dat het voor de jeugd is, doe je jezelf geweldig te kort. Vandaar dat ik het bij fictie mannen heb geplaatst. Het verhaal: de jonge Adrian, zoon van een dronken kroegbaas die zich later bekeert tot heilsoldaat, wordt na een baantje in een modehuis de protegé van Trops, een dikke homoseksuele kunsthandelaar op zoek naar een maatkostuum. Via hem komt hij in contact met allerlei kunstenaars en krijgt hij een baantje als model bij Vincent Farley, schilder en zoon uit een beroemd invloedrijk geslacht. Ze worden verliefd op elkaar, maar Vincent wil niet toegeven aan zijn ‘verdorven’ neigingen. De broer van Vincent doet er alles aan om hen uit elkaar te drijven, omdat een schandaal hun status kan aantasten. Natuurlijk is in die tijd sodomie bij wet verboden. In de zomer als alle kunstenaarsvrienden van Adrian in het buitenland vertoeven, ziet hij geen andere manier om in zijn levensonderhoud te voorzien dan zich te prostitueren als Charley. Hij vindt dat niet vreselijk, maar komt automatisch wel in contact met allerlei tuig van de richel. Jongens die nergens voor terugdeinzen en een aardig centje bij weten te verdienen met inbraak bij en chantage van hun klanten. Ook Adrian ontspringt hun kat-en-muis-spel door middel van afpersing niet. Ondertussen zijn de processen tegen Wilde, die Adrian via Trops goed kent, begonnen. Tijdens het proces komt Vincent er achter wat zijn geliefde Adrian eigenlijk is, een 'ordinaire hoer', en verbreekt hij het contact. Tot zover in het kort deel 1 en 2. In dit derde deel zint Adrian op wraak. Hij kan niet verkroppen dat Vincent gaat trouwen met een onnozel meisje van goede stand. Ook is hij laaiend omdat hij zelf alles kwijt is geraakt: liefde, werk, zijn kunstvrienden, huisvesting en zijn toekomst terwijl Vincent eigenlijk niets van dat al heeft verloren, alleen hem. Via wat een lucratieve kinderhandel lijkt met een zeer foute ‘lady’, verplaatst het verhaal zich naar Parijs waar Vincent zich bevindt met zijn verloofde. Ook Trops en Bosie, de vriend van Oscar, wachten daar veilig de uitslag van de processen af. We belanden via een sensatiebeluste Amerikaanse journalist bij de sufragettes. Adrian ontmoet Vincent en ziet zich door omstandigheden gedwongen (hij wil de kinderen redden) hem geld af te troggelen. Plan mislukt en het verhaal ontwikkelt zich verder in London waar Adrian zijn niet zo doordachte wraakactie bijna moet bekopen met de dood. Vincent trouwt, Oscar eindigt als een gebroken mens in de gevangenis en hoe het verder gaat met Adrian zal ik hier niet verklappen. Een groene bloem combineert de megalomanie van Amerikaanse schrijvers met het betere schrijven van Britse auteurs. Het Nederlandse accent zit hem misschien wel in de allerverrukkelijkste homo- en seksscenes. Dat doet niemand haar na. Het schrijfgenot spat er vanaf. Ze lust er wel pap van, die Zwigtman. "'Die lady Kinderly, is dat een echte lady?' vroeg ik Nettles terwijl wij de stoffige zoldertrap beklommen. '’n Echte lady?' Hij proestte het uit. 'In haar tijd was ze de beroemdste taart van London! Heb je Taylor nooit over haar gehoord? D’r is geen rijke pik waar ze niet van geproefd heeft. Woonde in een huis als een paleis totdat… Nou ja, je zult haar zo wel zien.'" Puntje van kritiek is wel dat het boek mijns inziens iets meer 'pageturner' had moeten zijn dan het is. Het heeft er immers alle ingrediënten voor. Het kan zijn dat de feiten dat enigszins hebben verhinderd. Het verhaal is gebaseerd op bekende historische gebeurtenissen waarnaar ze drie jaar lang onderzoek heeft gedaan. Recht willen doen aan de waarheid kan wel eens een beetje in de weg zitten. Dat zagen we eerder ook bij Nachtwacht van Sarah Waters dat zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Misschien is het ook een hang naar volledigheid geweest. Maakt niet uit. Lieve Floortje, nu willen wij meisjes ook, hè? Schrijf je voor ons ook zo’n magnus opus waar we tien jaar mee vooruit kunnen? Bij IHLIA hebben we stellingkasten vol uniek researchmateriaal over de geschiedenis, passies en schandalen van lesbische vrouwen voor je klaarliggen! |
