Markus Dullin: Schone schijn



 

.................................................

//FICTIEMANNEN//
Schone Schijn

Markus Dullin
Rotterdam: Aristos, 2008

ISBN: 9089730046

Recensie: Connie van Gils

.................................................

 

 

Geen personages van vlees en bloed

Op de achterflap van dit boek staat: "Schone Schijn is ondanks een gepleegde moord nauwelijks een misdaadroman te noemen – hoewel het op het einde spannend wordt en schokkend afloopt."

Dat het geen misdaadroman is geworden is jammer, want het heeft alle ingrediënten in zich voor een mooie whodunnit. Het boek ontaardt echter in een hoop psychologisch gezever, excusez le mot.

Zeven homo’s op het platteland - wat bedoeld was een plezierig weekendje te worden, veranderd in een drama als één van hen vermoord wordt gevonden met zijn gezicht in de omgeploegde voren van een akker. De dader, de enige uitgenodigde heteroman staat ernaast. De politie is er snel bij en neemt hem mee. Maar is het wel de dader?

Tijdens de dagen die volgen blijkt dat er zo het een en ander aan de hand is en dat de vermoorde man nou niet bepaald de vermoorde onschuld was. Er zijn er wel meer die een reden hebben om blij te zijn met zijn dood.

Het probleem van het boek is, dat het moeilijk is de zeven mannen uit elkaar te houden. Zeven homo’s van ongeveer dezelfde leeftijd. Wat onderscheidt hen? Goed, er zit een donkere man in en een skinhead, maar voor de rest zijn het slechts verschillende namen. Het willen alsmaar geen personages van vlees en bloed worden.

In een psychologische roman is het niet de bedoeling dat uitgelegd wordt hoe die en die in elkaar zit en hoe het komt dat hij dit of dat denkt of doet. Het karakter en zijn innerlijke drijfveren moeten door het handelen, denken en spreken van het personage zelf duidelijk worden. Het personage biedt dan de lezer de mogelijkheid tot identificatie. Deze moet in de huid van de personages willen en kunnen kruipen, want dat is lekker. Dit bereikt Dullin helaas niet in Schone Schijn, wat misschien mede veroorzaakt wordt doordat hij te vaak van perspectief verandert, een veel gemaakte beginnersfout.