Barbara Claeys: Samen mama: zwangerschapsgids voor lesbische koppels
|
................................................. //NON-FICTIE// Barbara Claeys Dit boek is een initiatief van Vlaams minister van gelijke kansen Kathleen Van Brempt Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Samen mama Omdat steeds meer lesbische koppels kinderen krijgen en een gezin vormen, is het bijzonder fijn dat er nu Samen mama is. Samen mama is een boek waarvan je als lesbisch stel met kinderwens, of al zwanger, met volle teugen zal genieten. Als je je eenmaal door de noodzakelijke, goed afgestemde adoptie- en donormaterie hebt heengeworsteld, is het een boek vol van blijde verwachting. Samen mama is in wezen niet anders dan andere zwangerschapsboeken boordevol informatie over de prozaïsche wereld van vlokkentests, ochtendmisselijkheid, striae, moederkoek, vruchtwater, week 2, week 18, week 36, persweeën, slijmprop, ontsluiting, navelstreng, baarkruk, inknippen, toeschietreflexen en bovenal vreugde en blijdschap. Het is een boek waarin je als aanstaande moeders eindeloos kunt bladeren. Heeft-ie nu al armpjes en beentjes, beweegt-ie niet te veel, beweegt-ie niet te weinig, mag ik echt geen croissantje brie, kan het geen kwaad dat ons kindje zijn of haar vader nooit zal kennen, en op wat voor manier ga ik bevallen. Ik miste alleen het hoofdstuk: ‘De babyuitzet, wat heb je allemaal nodig’. Daarvoor zul je dan toch een heteroboek of -site moeten raadplegen. De tekst is gelardeerd met korte persoonlijke ervaringsverhalen van lesbische mamma´s en dat is heel informatief en intiem. Er gaat een permissieve sfeer vanuit. En dat is wel nodig, want de mama’s blijken nog weleens te worden ontweken, en lopen af en toe toch wel tegen de afkeuring aan van ouders en de rest van de wereld. Eén van de verhalen maakt misschien duidelijk waarom de specifiek lesbische invalshoek zo prettig is. Iedere adoptie-meemama moet verplicht een cursus volgen over adoptie. Logisch misschien, ware het niet dat een groot deel van de cursus gaat over wat een adoptiekind allemaal meegemaakt kan hebben. Het is weggegeven door de biologische moeder en komt uit een situatie van armoede, honger, geweld en nog meer ellende. Dat heeft mogelijk effect op het hechtingsgedrag. Het is wel duidelijk dat die verplichte cursus niet is toegespitst op de situatie van de lesbische meemama's, terwijl zij ook hun angsten en twijfels hebben en dus behoefte aan gerichte informatie. De vele foto´s van vrolijke, sterke, gelukkige, lesbische aanstaande moeders in dit boek stralen eindeloos veel liefde en romantiek uit, maar weinig bloed, zweet en tranen. Het is jammer dat er niet wat bevallingsfoto´s te zien zijn. In Samen mama is geen vrouw in barensnood, geen ziekenhuisbed, navelstreng, oerschreeuw of zich naar buitenworstelend harig hoofdje te bekennen. Dat is wel een gemis. Verder lezen: |
