.................................................

//NON-FICTIE//
ABC van perversies

Gert Hekma
Amsterdam: Meulenhoff, 2009
ISBN: 9029084383

Recensie: Connie van Gils

.................................................

Meer dan recht op en neer

Jullie hebben het maar goed, verzuchten de medewerkers informatiedienstverlening (de vroegere bibliothecaressen) van de Openbare Bibliotheek Amsterdam wel eens als ze ons een klant komen brengen die op zoek is naar informatie over afrodisiaca, leerbars, driehoeksverhoudingen, travestie of iets soortgelijks

Zo ook een tijd geleden toen zij een aardig uitziende jongeman naar mij doorverwezen. Hij was op zoek naar informatie over SM en perversies. Een beetje verlegen, maar ook blij nam de jongeman plaats aan mijn informatie-desk en ik ging op zoek in de IHLIA-database. Hij keek met me mee naar het scherm. Al snel zat hij een beetje onrustig te schuifelen en toen ik uitnodigend naar hem opkeek, kwam hij aarzelend uit de kast: "Ik ben eigenlijk hetero. Maar het maakt misschien niet uit," voegde hij er voorkomend achteraan.

Tijd om een beetje verder door te vragen.

"Waarnaar ben je precies op zoek?"
"Heb je misschien iets over mensen die graag een huisdier willen spelen tijdens de seks? Een poes of een hond?"

Inderdaad, een mooi vak. Op het bi-congres in VillaLila te Nijmegen sprak ik een bdsm-liefhebber aan. Ik vroeg hem naar de huisdierkwestie en hij vertelde mij dat zo’n verlangen vrij vaak voorkomt. Niet alleen hond of poes, maar ook paard. Paardje spelen met leidsels om sprak hem persoonlijk erg aan.

Kundig geholpen heb ik de jongen toen dus niet, maar dat zou ik nu wel iets beter kunnen met het boek van Hekma: ABC van perversies. Dit persoonlijke, geestige en inspirerende werk staat van A tot Z vol met allerhande, niet alledaagse seksuele voorkeuren en praktijken. Het boek nodigt uit eens af te wijken van de platgetreden paden. Waarom altijd maar naar dezelfde camping, terwijl er een hele wereld te ontdekken valt, lijkt de boodschap. Spelenderwijs word je geïnformeerd over de mogelijkheden van ballonseks, dingseks, modderseks, grafotomanie en chantageseks. Een schier eindeloze reeks van seksuele variaties komt voorbij paraderen als de praalwagens van een bloemencorso.

Het boek is verluchtigd met magnifieke foto’s, deelt mensen niet op in hetero’s en homo’s en heeft tamelijk veel op met soloseks. Ik heb het met interesse en een bevrijdende lach gelezen.

Met liefde voor een ander mens heeft het echter allemaal niets te maken en daarom denk ik dat het hier en daar wel een grens overschrijdt, namelijk die van de vrije wil van de uitverkoren sekspartner. Seks is iets anders dan seksueel misbruik, maar Hekma lijkt de jaren zeventig overtuiging aan te hangen dat als de een zin heeft in de ander, die ander het vanzelf ook leuk vindt. Zo biedt adoptie door homomannen volgens Hekma nieuwe mogelijkheden tot vormen van incest. Dat is een onvergeeflijke opmerking die het hele boek onderuit haalt. Hekma balanceert graag over het randje en vindt, vermoed ik, de reacties die dat soort uitspraken oproept bij menig ‘zedenpreker’, zoals hij dat noemt, en verontruste ouder opwindend.

Moraal van dit betoog is een inkoppertje: samen baasje en stout hondje of paard en ruiter met zweep spelen, is van een andere orde dan je kind bepotelen.