.................................................

//NON-FICTIE//
Adam en Evert: de spanning tussen kerk en homoseksualiteit

Ruard Ganzevoort, Erik Olsman en Mark van der Laan
Kampen: Uitgeverij Ten Have, 2010
ISBN: 9025960407

Recensie: Connie van Gils

.................................................

Homo's welkom in de kerk

Dit stond vorig jaar tegen Kerstmis op de voorpagina van de huis-aan-huisbladen in Amstelveen. Het was een expliciete uitnodiging van pastor Tom Buitendijk aan alle Amstelveense lhbt-ers om de mis bij te komen wonen en ook ter communie te gaan. Het was een openbaar protest uit de kerk zelf, tegen de schandelijke uitspraken van één of andere bisschop die eerder die week het tegendeel had beweerd. Deze onverwachte solidariteit van de pastor deed me echt wel wat en ik ben ook naar de dienst gegaan.

Aan de andere zijde, bij de gereformeerden, hervormden, protestanten, pinkstergemeenten en aanverwante kerken, is een soortgelijke strijd aan de gang. Er zijn er velen die strijden voor een gelijkwaardige behandeling van lhbt-ers, er zijn er meer die zich halsstarrig daartegen verzetten, met de bijbel als wapen.

Adam en Evert is een buitengewoon zorgvuldig geschreven boek dat met gevoel voor nuance, en met begrip en respect voor alle partijen, probeert een weg te zoeken uit de patstelling die is ontstaan. De meest provocatieve zin in het geheel is de titel Adam en Evert. De rest is inhoud.

Alles wat je ooit wilde weten over kerk en homoseksualiteit, over wat de bijbel nou precies zegt over homoseksualiteit, over gelovig zijn, homoseksueel en wel of niet daar naar leven, staat er in. De verschillende ideeën die spelen in de kerk worden uitgelegd. Homoseksualiteit wordt geduid als gebrokenheid, als zonde, als strijd of als ziekte. Kerken met een wat menselijker gezicht hebben het over 'anders zijn' en uiteindelijk is er dan toch een kerk waar je gewoon mag zijn zoals God je geschapen heeft omdat hij het zo bedoeld heeft.

Vrolijk word je niet van dit boek, wel wijzer.

Ik wil eindigen met een citaat van een moeder: "Ze weet heel goed hoe we erover denken, maar ze weet ook dat we haar nooit zullen laten vallen. Ze blijft altijd onze dochter en ze is hier altijd welkom. Ja, ook met haar vriendin. (..) Mijn eerste verantwoordelijkheid als moeder blijft toch om er voor haar te zijn. Dan kan ik me wel heel principieel gaan opstellen, maar als dat dan het gevolg is dat ik het als moeder fout doe, wat is dan erger?"