Mick van Wely: Verdoofd, verkracht en besmet: de Groninger hiv-affaire
|
................................................. //NON-FICTIE// Mick van Wely Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
De Groninger hiv-affaire Mick van Wely, misdaadjournalist bij het Dagblad van het Noorden, schreef een boek over de Groninger hiv-affaire die hij vanaf het begin op de voet volgde. Er zullen niet veel mensen zijn die zich deze zaak niet herinneren. Er ging een schok door Nederland de dag dat bekend werd gemaakt dat drie mannen in Groningen bezoekers van hun seksfeesten drogeerden, verkrachtten en injecteerden met hiv-besmet bloed. Het was 30 mei 2007. Ongeloof, verbijstering en walging overheersten logischerwijs de publieke opinie. Verdoofd, verkracht en besmet behandelt de zaak vanaf het allereerste begin. Dat moment is als er bij de GGD ongerustheid ontstaat over een verhoogd aantal hiv-gevallen die het gevolg lijken te zijn van bezoeken aan bepaalde seksfeesten. De GGD onderneemt vrij snel actie. Dan krijgen de slachtoffers en daders een gezicht en een achtergrond. De aanpak van de politie in de zaak wordt beschreven tot en met de arrestaties. Daarna de rechtszaken waarbij de verdediging en de aanklagers aan het woord komen, de verdachten (Meester Peter: "Ik heput nie gedaan"), de berichtgeving in de media, de reactie van het COC. Wely heeft geprobeerd alle kanten van de zaak te belichten. Na lezing van Verdoofd, verkracht en besmet, bleven er voor mij twee vragen hangen: eén uitleg van de daders over het 'waarom toch?' was: "We wilden een hiv-groepje creëren om samen ongeremde onveilige seks te hebben." Klinkt gezellig, maar het is niet waar, omdat de daders juist tegen de anderen vertelden en volhielden dat ze géén hiv-besmetting hadden. Een andere vraag die bij me bleef hangen is waarom het COC er zoveel nadruk op legt dat de hoeveelheid seksuele activiteit, de bedreven soort seks en het aantal sekspartners van homomannen vergeleken met hetero's niet anders is. Het COC is verbolgen over de nadruk die er in de kranten gelegd is op het homo-aspect. Citaat: "Alsof hetero's niet naar seksfeesten gaan, onveilig vrijen, afspreken in parken en contact zoeken op internet." Tuurlijk! En lesbische vrouwen lusten er ook wel pap van en bezoeken regelmatig een openbaar toilet. Een kijkje op www.gaydar.nl leert al snel dat veel homomannen niet in seksuele trouw geloven, dat groepsseks enthousiast bedreven wordt en dat een foto van een soort van XXL lul een ware aanprijzing is. Met dat soort teksten/foto's zou je als heteroman niet veel meisjes scoren op een datingsite. En wie heeft er last van seksueel hedonisme? Wat is er mis mee? Wees trots op je levensstijl, zou ik zeggen. Het is per slot van rekening maar seks. Verdoofd, verkracht en besmet vertoont hier en daar wat herhaling alsof het om krantenartikelen gaat waar een week tussen zit, in plaats van opeenvolgende hoofdstukken. Desalniettemin is het een boeiend, goed te verteren verslag van de zaak. Soms leest het als een thriller, soms als een drama. Echt walgelijk en griezelig wordt het als de verdediging van de daders aan het woord komt die de pijlen richt op 'blaming the victim'. Zoals de opmerkingen met de volgende strekking: "U beweert dat u zich hele stukken van de avond niet kunt herinneren, omdat u tegen uw weten en zin in bedwelmd bent met GHB. Waarom zouden we dan moeten geloven dat u verkracht bent? U kwam toch voor de seks? Hoe betrouwbaar is uw verhaal eigenlijk?" – Een echte vrijbrief voor klootzakken met hun gifmengseltjes. Interessant leesvoer voor wie wil weten hoe het allemaal zo ver heeft kunnen komen. |
