Kate Bornstein: Hello cruel world
|
................................................. //TRANSGENDER// Kate Bornstein (met voorwoord van Sara Quin) .................................................
|
 |
Hoe overleef ik mijn eigen zelfmoord? Find the love of your life (Zomaar een paar van de 101 alternatieven uit dit boek die mij er wel eens een kwade dag hebben doorgehaald). Uit het onderzoeksrapport Steeds gewoner, nooit gewoon van het SCP dat in 2010 verscheen, blijkt dat de helft van de homojongeren wel eens heeft overwogen om zelfmoord te plegen. Dat is vijf keer zoveel als bij heterojongeren. Een quote uit een Amerikaans onderzoek: “Nearly half of young transgender people have seriously thought about taking their lives and one quarter report having made a suicide attempt” (Grossman AH, D’Augelli AR – Suicide and Life Threatening Behavior, 2007). Cijfers dus om van te slikken. Dit boek voor jongeren om ze door zware tijden heen te loodsen, af te houden van zelfmoord door ze een alternatief aan te bieden, lijkt geen overbodige luxe. Kate Bornstein zelf is in-between. Nadat ze langdurig geprobeerd heeft een echte jongen te zijn, en nadat ze na een geslachtsveranderende behandeling krampachtig gepoogd heeft een echte vrouw te zijn, is Kate nu happy in the middle. Ze heeft het allemaal meegemaakt en ze neemt zichzelf als referentiepunt. Boodschap: als ik het heb overleefd, kun jij die dit boek nu aan het lezen bent, het ook overleven. Ze wil ook met iedere vezel in haar lichaam, met hart en ziel, dat de lezer het gaat redden. Dat lees je aan alles af. Bornstein begint dit boek met een uitleg waarom het zo moeilijk kan zijn je geliefd en de moeite waard te voelen als je anders bent dan de anderen. Hoe moeilijk het kan zijn om jezelf te waarderen, als je niet gewaardeerd wordt door die andere anderen. Om een toekomst voor jezelf te zien tussen hen in of waar dan ook. "It gets better," houdt ze jongeren voor. "Much better. Hou nog effe vol. Ik ga je helpen, nú." Het grondidee van dit boek dat vol zit met goede ideeën is dat identiteiten kunnen veranderen. Je staat niet vast, je groeit, verschuift, leert bij, past je aan, verloochent jezelf niet, zet een stap opzij, recht je rug, draait je om en overleeft. Probeer niet gelukkig te zijn met jezelf, maar een beetje gelukkiger, en regel wat daarvoor nodig is, moedigt ze aan. Iederéén is een tussenvorm. Kate legt de basis van het probleem bij het indelen van alles in tweeën. Je bent normaal of abnormaal, je bent man of vrouw, hetero of lesbisch, je houd van vanilleseks of sm, het is either my way or the highway. Daar moeten we onmiddellijk mee ophouden, aldus Bornstein. Grappig is wel dat ze het zelf ook doet. Je hebt namelijk volgens Bornstein ‘ons soort mensen’ en ‘bullies’ met ‘Bush’ aan kop. En alles is de schuld van de bullies. Het interessantst zijn wel de alternatieven zelf waarbij met symbolen staat vermeld hoe veilig het is, hoe effectief en hoe moeilijk. Alles mag van Kate, behalve een ander bewust pijn doen (tenzij die dat graag wil, natuurlijk) en er een eind aan maken. Dus lachen mag, automutileren mag, drugs mag, veel seks mag, je aanstellen mag, liegen mag, weglopen mag, die hele kelk mag leeg. Bewonderenswaardig aan dit boek van Bornstein is de aantrekkingskracht ervan. De aanvragen om het van me te mogen lenen waren talrijk, iedereen trok het uit mijn handen, alleen even kijken dan, toe. Dat vind ik knap voor een boek over zelfmoord. Kortom, voor alle jonge mensen die er geen licht meer inzien, lees dit boek eerst even, of anders alleen pagina één. Hulpverleners kunnen er ook wel wat van opsteken, trouwens. Dit boek zou best wel eens een paar levens kunnen redden, en niet alleen van jongeren. Meer van Kate Bornstein uit de IHLIA-collectie: My gender workbook : how to become a real man, a real woman, the real you, or something else entirely Aandacht voor het begrip gender en de verschillende betekenissen die het voor iedereen persoonlijk heeft. Aan de hand van vragen, invuloefeningen, puzzels wordt op humoristische wijze getoetst wat gender voor je betekent, en hoe je dit in je leven een plaats geeft.
|
