Anja de Crom: Halsoverkop
|
................................................. //FICTIEVROUWEN// Anja de Crom Recensie: Connie van Gils .................................................
|
 |
Klaar voor een doorbraak Halsoverkop van Anja de Crom is het vervolg op Villa Volta. Daarin leren we de jonge Sarah kennen die de brui geeft aan haar studie, haar goede partij ‘het vriendje’ dumpt en vurig verliefd wordt op Mo, een meisje met dreadlocks die haar in verrukking brengen. Maar hoe kom je erachter of het meisje op wie je gek bent lesbisch is? Dat wordt vissen. Op zoek naar een nieuw doel in haar leven - naast haar baantje in de horeca - gaat ze in zee met vijf oudere lesbo’s die op jacht zijn naar gepaste woonruimte om als woongroep samen in oud te kunnen worden. Kraken blijkt de enige betaalbare optie. Naast de herkenbare coming-of-age perikelen kom je in Villa Volta via Sarah spelenderwijs van alles te weten over het leven en de strijd van de goeie ouwe radicale lesbo-feministen aan wie we zoveel te danken hebben. In dit tweede deel woont Sarah als huismeester inmiddels genoeglijk samen met de vijf niet meer zo ‘piep’ vrouwen in Villa Volta, het succesvol gekraakte pand van het energiebedrijf. Vriendin Mo heeft inmiddels haar studie afgerond en haar eerste baan bemachtigd. Daardoor verandert ze nogal. Ze knipt zonder overleg haar teerbeminde dreads af en toont verder ook nogal wat maatschappelijk aangepast gedrag. Onder andere begint ze te zeuren dat Sarah eens wat meer ambitie moet tonen en iets moet doen met haar leven, studeren of een echte baan zoeken. Sarah kan volgens Mo toch niet eeuwig doorgaan met slecht betaalde baantjes als filmhuismedewerker en huismeester. Ze is volgens Mo te veel bezig met de levens van anderen. Ze moet aan haar eigen toekomst gaan denken, net als Mo zelf. De relatie komt hierdoor danig onder druk te staan, want Sarah zelf is uitermate tevreden met haar probleemloze leventje. Wel wordt ze sinds enige tijd geplaagd door pornografische dromen over iedereen, behalve Mo. Ze maakt zich er zorgen over. Heeft het misschien iets te betekenen? Tot overmaat van ramp komt er in opdracht van het energiebedrijf een dame in een mantelpakje langs om te vertellen dat ze hun huis uitmoeten. Kortom, het wordt hommeles in Villa Volta. Of is er misschien toch een uitweg? De Crom, die al eerder haar sporen verdiende met een kinderboekenserie voor uitgeverij Leopold, laat in dit boek zien dat ze zich blijft ontwikkelen. Halsoverkop is buitengewoon vaardig geschreven en met veel liefde voor diversiteit in elkaar gezet. De auteur hopt van milieu naar milieu en van leeftijdscategorie naar leeftijdscategorie of het niks is. Ze heeft weinig woorden nodig om een personage trefzeker neer te zetten. Haar schrijfstijl doet een beetje denken aan die van Renate Dorrestein, maar dan zonder het venijn en de azijn. De Crom toont mededogen voor haar personages en houdt, vermoed ik, sowieso van mensen in alle soorten en maten. Ze neemt de moeite om ze te leren kennen, ook als ze niet helemaal in haar eigen referentiekader passen. Als ik één of twee puntjes van kritiek mag noemen, dan is het wel het hele geval van seksuele intimidatie. Dat gaat in het verhaal naar mijn mening te kort door de bocht en is daardoor niet geloofwaardig. Het zal niet snel voorkomen dat iemand zegt: "Je moet met me naar bed, anders krijg je die baan/rol/goede beoordeling niet". In werkelijkheid gaat het stukken gladder en manipulatiever en is het bijna niet aan te wijzen. Dat maakt het juist zo moeilijk hanteerbaar. Maar ik dwaal af... En nou nog eens wat. Welke suffe saaie doos zegt nou nee tegen een gebakje als Janis????! Verder rest mij, waarschijnlijk ten overvloede, niets anders te zeggen dan dat ik heel veel leesplezier aan het boek heb beleefd en dat het mij achter heeft gelaten met een verlangen naar meer. Halsoverkop is een humoristisch, warmbloedig verhaal, echt een vet leuk boek voor lesbische en biseksuele vrouwen! Wel een beetje stomme kaft, zeker in vergelijking met de andere boek-covers van LaVita die stuk voor stuk pareltjes zijn. Mijns inziens is de Crom klaar voor een doorbraak naar het grote publiek, zonder de achterban daarbij teleur te hoeven stellen. De vraag is of ze een iets grotere thematiek aandurft. Zo ja, dan komt ze met haar volgende boek in de top tien van Vrij Nederland, let op mijn woorden. Sarah Waters, eat your heart out. |
