.................................................

//FICTIEVROUWEN//
De stenen goden

Jeanette Winterson
Amsterdam: Contact, 2007
ISBN: 9025425968

Oorspr. titel en uitg.: The stone gods – Londen: Hamish Hamilton

Recensie: Connie van Gils

.................................................

Hoeveel kansen hij ook krijgt, hij is niet in staat van de geschiedenis te leren

"Er was eens een jongeman die nogal heetgebakerd was. Hij was niet echt slecht, maar hij was roekeloos, en hij dronk meer dan goed voor hem was, en gaf meer geld uit dan hij had, en gaf een ring aan meer dan één vrouw, en gokte zichzelf zo in het nauw dat hij geen kant meer op kon. Op een avond, ten einde raad van de zorgen, kreeg hij in zijn wanhoop ruzie buiten bij een kroeg, en doodde een man.

Gek van angst en wroeging, want hij was eerder heetgebakerd dan boosaardig, en dom waar hij zijn verstand had kunnen gebruiken, sloot hij zichzelf op in zijn smerige, donkere zolderkamer en pakte de revolver die zijn vijand had gedood, laadde hem en maakte zich op om zichzelf aan flarden te schieten.

In de luttele momenten voordat hij de trekker overhaalde, zei hij: 'Als ik had geweten dat alles wat ik heb gedaan me hiertoe zou brengen, zou ik een heel ander leven hebben geleid. Als ik mijn leven opnieuw zou kunnen leven, zou ik hier niet zitten, met mijn vinger aan de trekker en de loop tegen mijn hoofd.'

Zijn beschermengel zat naast hem en had medelijden met de jongeman, en de engel vloog naar de Hemel en deed een goed woordje voor hem. Vervolgens verscheen de engel in heel zijn zesvleugelige glorie aan de verschrikte jongen, en liet zijn wens in vervulling gaan. ‘Ga terug, in het volle besef van wat je bent geworden, en begin opnieuw.' En zo kreeg de jongeman opeens een nieuwe kans."

Vervolgens herhaalt zich deze historie. De jongeman gaat weer drinken en gokken, en schiet uiteindelijk weer een man dood. Krijgt vervolgens wroeging en een nieuwe kans en weer herhaalt de geschiedenis zich.

Dit is een stukje uit het nieuwste boek van Winterson en in het kort het verhaal van De stenen goden dat op diverse wijzen verteld en herhaald wordt. De mens verprutst het steeds voor zichzelf. Hoeveel kansen hij ook krijgt, hij is niet in staat van de geschiedenis te leren.

De stenen goden is een ingewikkeld boek. Het speelt zich af op diverse planeten in diverse tijdseenheden zoals toekomst, een recentelijk en een ver verleden en wipt dus qua genre op en neer tussen science-fiction en een historische roman. Er zitten schitterende verhalen in en mooie personages. Vooral de ‘robo sapiens’, Spike, een beeldige robot die de mens evenaart en zelfs overtreft, is een vondst. Spike is nogal lesbisch aangelegd en weet de hoofdpersoon Billie Crusoe te verleiden, hoewel seks tussen mens en robot ten strengste verboden is.

De taal is de taal van een begenadigde schrijfster. Een zin als "en er groeien paddenstoelen zacht en klein als een muizenoor", neemt de lezer moeiteloos mee naar een andere planeet. Het is soms pagina’s lang smullen.

Jammer is dat het verhaal af en toe naar pamfletniveau afzakt met als boodschap dat we moeten ophouden de aarde te exploiteren en te vervuilen. Dit eco-alarm wordt nogal vaak herhaald, waardoor De stenen goden af en toe leest als het rapport van de Club van Rome. Gelukkig bezit Winterson een geweldig gevoel voor humor en valt er een hoop te grinniken.

Alles bij elkaar genomen is De stenen goden een mooie leeservaring, lekker ook voor de vakantie vanwege de avontuurlijke lijn en de zeer geslaagde sexy, lesbische vrijages.