.................................................

//FICTIEVROUWEN//
De wetten van mijn lichaam

Siba al-Harez
Breda: De Geus, 2009
ISBN: 9044512823

Oorspr. titel en uitg.: Al Akharoun – Al Saqui

Vertaling (uit Arabisch): Aafke Heuvink

Siba al-Harez is een schuilnaam

Recensie: Connie van Gils

SM voor lesbische vrouwen

In De wetten van mijn lichaam krijgen we het exclusieve verhaal te horen van een naamloze studente van goede komaf die in de streng Islamitische samenleving van Saoedi-Arabië haar weg probeert te vinden. Ze probeert een reine vrouw te zijn en het goede te doen, maar ze is geobsedeerd door lust. Ze wordt verteerd door een allesoverheersende, vlammende begeerte die haar naar homo-chatsites op internet leidt en naar Dai, haar kamergenote. Ze vindt geen verlossing, niet op het internet en niet in de hardhandige, soms gewelddadige seks die ze voor de spiegelwand heeft met Dai. Na afloop wordt ze telkens verteerd door schuld- en schaamtegevoelens ten opzichte van Allah, die haar er echter niet van kunnen weerhouden nog diezelfde dag hitsig op zoek te gaan naar genot.

De hang van de hoofdpersoon naar een steeds extremere vorm van seks wordt aan het eind van het boek misschien uit de doeken gedaan als ze vertelt hoe ze als meisje door haar moeder in haar eigen huis in de armen van een vreemde ruwe vrouw wordt geduwd. De vrouw besnijdt haar met een schaar waarna ze voor het eerst ‘daar’ bloedt. Het gevolg is niet dat ze geen opwinding meer kan voelen, wel dat er geen orgasme volgt. De ervaring zelf is voor het kind dat geleerd heeft haar maagdelijkheid en vulva tot het uiterste te beschermen dermate traumatisch, dat ze daar in één keer geen klap meer om geeft. Wat kan haar haar maagdenvlies nog schelen nu haar moeder haar dit meedogenloos en willens en wetens heeft aangedaan?

Opvallend is sowieso de liefdeloosheid en het eigenbelang waarmee de vrouwelijke personages met elkaar omgaan. De verhouding tussen de twee studenten, maar ook de relaties van dochters met hun moeders en beste vriendinnen onder elkaar zijn vervuld van manipulaties, grote en kleine leugens, bedrog, jaloezie en argwaan. Er is geen vertrouwen en weinig warmte, er is veel afstoten en aantrekken. Kennis van de behoeften van geliefde wordt ingezet om de eigen behoeften te kunnen bevredigen. Iemand gelukkig maken om het pure plezier van het gelukkig maken is er niet bij. Het is ieder voor zich.

De wetten van mijn lichaam is geschreven in een Arabische verteltrant, vol zinnelijke beelden, suggestie, wijdlopig, omfloerst, geurig en tegelijkertijd ontstellend en onthullend. De dwingende noodzaak van de auteur om dit bitterzoete verhaal te vertellen overheerst en dat proef je als lezer tussen de regels door. Het is die noodzaak waarmee ze je door het boek heen sleurt en daarnaast ook het besef dat hier een uniek verhaal vertelt wordt uit een andere wereld. Ineens denk je dan bijvoorbeeld: verrek, ze draagt een burka.

Het is wel af en toe even doorzetten of een stukje doorbladeren als je gehecht bent aan een goedlopend, helder verhaal, want het plot is hier en daar nogal chaotisch. Maar who cares? De wetten van mijn lichaam is een sensationeel stukje proza. Mooie vertaling ook van Aafke Heuvink.