Jaarverslag 1977/1987 Stichting Vrije Relatierechten
Jaarverslag april 1977 tot november 1978, Stichting Vrije Relatierechten
Tijdens de verkiezingsperiode van de Tweede Kamer in het voorjaar van 1977 werd op 28 april door een groep mensen uit CDA-milieu een advertentie met als kop "Het gezin bedreigd?" in verschillende dag- en weekbladen geplaatst. De bedoeling was om duidelijk te maken dat het CDA -door het centraal stellen van het gezin anderesamenlevingsvormen diskrimineerde.
Tijdens deze aktie bleek hoe moeilijk en tijdrovend het was om op korte termijn geld en mensen te organiseren om dit voor elkaar te krijgen. Toen men bovendien nog gekonfronteerd werd met de situatie in de Verenigde Staten van Amerika ontstond het idee om een permanente stichting in het leven te roepen die dit bezwaar kon ondervangen.
Op 27 mei 1977werd toen de Stichting Vrije Relatierechten opgericht. Het bestuur bestond uit: Coos Huijsen, voorzitter, Henk Krol, sekretaris, Walter Kamp, penningmeester, Paul de Vilder, Paul de Groot, Jan Nauta en Gerard Pieters, leden. In februari 1978 gaf Paul de Groot er de voorkeur aan om meer aan de basis te werken en verliet de stichting. Voor hem in de plaats kwam Reijer Breed. Tevens vond er een herverdeling van de taken plaats. Henk Krol werd sekretaris voor perszaken en Gerard Pieters werd sekretaris.
De eerste aktie van SVR richtte zich tegen Anita Bryant, die in Dade County, Miami, een referendum liet houden over het intrekken van gelijke burgerrechten voor homosexuelen.
Op 4 juni 1977 verscheen in de Miami Herald de paginagrote advertentie "Message from People of Holland", die door vele prominente Nederlanders was ondertekend en de mensen opriep tegen Anita Byant te stemmen. Helaas won Anita.
Op 7 juni 1977 werd samen met met het COC een telegram aan President Carter gestuurd om blijk te geven van onze teleurstelling en afkeuring.
Op 12 juni 1977 zond de SVR een brief aan Minister Van der Stoel, waarin hem gevraagd werd om op het gebied van de mensenrechten internationaal ook op te komen voor de rechten van homosexuelen. Deze brief werd op 27 juli 1977 zeer positief door hem beantwoord.
Van 14 of 15 juni 1977 werd door de SVR een nachtwake georganiseerd voor de Amerikaanse Ambassade in Den Haag. Dit in verband met de toetsingsconferentie van Helsinki die in Belgrado werd gehouden. Ook het Flikkerfront, het COC en verschillende vrouwenhuizen werkten hieraan mee, zodat er zo'n 300 mensen verzameld waren.
Op 25 juni 1977 werd door de Internationale Lesbische Alliantie in Amsterdam een grote demonstratie tegen onderdrukking van homosexuelen georganiseerd. Ongeveeer 2000 mensen namen hieraan deel en natuurlijk ondersteunde de SVR deze demonstratie.
In juli 1977 werd op initiatief van de SVR een brief verstuurd aan kabinetsformateur Den Uyl om reeds tijdens de formatie aandacht te besteden aan opheffing van diskriminatie van andere relatievormen. Medeondertekenaars van deze brief waren o.a. MVM, COC, Nederlandse Vrijgezellenbond, NVSH, JOVD, Humanistisch Verbond, Flikkerfront en F.J.G.
Eind juli 1977 stuurden PvdA, PPR en D'66 op verzoek van de SVR een brief aan Carter om hun ongerustheid over de schending van de mensenrechten van homosexuelen in de V.S. tot uitdrukking te brengen. Pas op 4 november 1977 kwam hierop een nietszeggend antwoord van de Amerikaanse Ambassadeur, R.J. Closkey.
Op 12 september 1977 had de stichting een bespreking met het COC om de onderlinge taakafbakening door te nemen.
Op 8 oktober 1977 werd in het Concertgebouw in Amsterdam de "Miami Nightmare" gehouden om de gelden bij elkaar te krijgen om een advertentie in Time Magazine te kunnen plaatsen. De avond werd gepresenteerd door Mies Bouwman en vele bekende artiesten werkten hier belangeloos aan mee. Van alle grote politieke partijen, behalve het CDA, waren er sprekers. De avond was een groot succes.
Op 12 oktober 1977 ging er een open brief naar de Heer E.J.W. van Westerloo, waarin gevraagd werd waarom het NOS-journaal nooit aandacht besteedde aan de emancipatiestrijd van homosexuelen. Dit was een open brief, omdat er op 3 achtereenvolgende brieven die in de periode juli-augustus verstuurd waren, nooit antwoord was gekomen. Sindsdien hebben we kunnen constateren dat het beleid van het NOS-journaal in deze daadwerkelijk veranderd is.
Op 4 november 1977 werd door de SVR, samen met het COC en MVM, een brief gestuurd met betrekking tot het toekomstig emancipatiebeleid.
Gedurende de periode oktober, november en december was de SVR druk bezig met het verzamelen van handtekeningen van Europese politici en intellektuelen, die de advertentie in Time Magazine zouden willen ondertekenen.
Op 2 januari 1978 kwam het Time Magazine-nummer met de advertentie uit. Een lijst indrukwekkende namen stond er onder en de persconferentie in New York, waar 2 leden van het bestuur, Coos Huijsen en Paul de Vilder, een toelichting gaven, was zeer druk bezocht. Ook radio en TV was aanwezig. Kommentaren in de Amerikaanse pers waren zeer positief.
Op 17 februari 1978 schreef de SVR alle politieke partijen in de Provinciale Staten en in de Gemeenteraden van de grote steden aan in verband met de komende verkiezingen voor deze vertegenwoordigende lichamen. De partijen werd verzocht om het voorbeeld van de Rijnmondraad te volgen waar men veel verschillen tussen gehuwden en ongehuwd samenwonenden had opgeheven.
Vanaf maart 1978 gaat de "Griekse kwestie" spelen. De regering Karamanlis had namelijk een oud wetsontwerp van de junta overgenomen, dat handelde over "geslachtsziekten en aanverwante zaken". In deze wet wordt op homosexualiteit één jaar gevangenisstraf gesteld.
Op 1 maart 1978 heeft de SVR een bespreking met Amnesty International Nederland. Op de Internationale Jaarvergadering 1977 van Amnesty International was in principe aangenomen om personen die op grond van hun homosexualiteit gevangen zitten te beschouwen als politieke gevangenen. Helaas is Amnesty International op de jaarvergadering van 1978 hierop teruggekomen.
In april en mei 1978 krijgt de SVR via Griekse kontakten voldoende informatie om de politieke partijen in Nederland te bewegen een verklaring aan het Griekse parlement te zenden.
Op 21 juni 1978 stuurt de SVR de Heer D. Papaspirou, voorzitter van het Griekse parlement een brief met een verklaring, waarin de PSP, PvdA, D'66, VVD, CPN, CDA, DS'70 en de PPR (samen 144 van de 150 zetels in de Tweede Kamer vertegenwoordigend) hun ongerustheid over deze wet en de schending van de mensenrechten van homosexuelen in Griekenland tot uitdrukking brengen.
Op 24 juni 1978 wordt er voor de tweede keer in Amsterdam in het kader van de internationale "Gay Pride Day" een grote demonstratie gehouden. Deze demonstratie wordt door de SVR moreel en financieel ondersteund.
Op 13 juli 1978 verzoekt de SVR de Nederlandse delegatie van het Wereldjeugdfestival, dat op Cuba zal worden gehouden, te informeren naar de situatie van homosexuelen op Cuba.
Tevens zendt de Federatie van Liberale en Demokratische partijen in Europa op verzoek van de SVR op 13 juli 1978 een brief aan D. Papaspirou, voorzitter van het Griekse parlement, waarin zij haar ongerustheid over de Griekse wet tot uitdrukking brengt.
Op 15 augustus 1978 maakt de SVR een bedrag van f 997,50 over aan Eugene Citizens for Human Rights-organisatie in Amerika, ter ondersteuning van hun aktiviteiten tegen een daar te houden referendum om de gelijke rechten van homosexuelen weer ongedaan te maken.
Op 23 augustus 1978 stuurt Ien van de Heuvel op verzoek van de SVR een brief aan de voorzitter van de Griekse Socialistische Partij, Papandreou, een brief, waarin zij haar verwachting uitspreekt dat de Griekse Socialisten zich tegen deze wet zullen verzetten. Het antwoord op haar brief is hoopgevend. Voorlopig heeft de Griekse regereing het wetsvoorstel weer ingetrokken en is ze bezig met het aanbrengen van veranderingen.
In de tweede helft van augustus 1978 vindt er in Coventry (Engeland) een internationale bijeenkomst plaats van homobevrijdingsbewegingen uit Europa, Noord-Amerika en Australië. Hier werd opgericht de IGA (International Gay Association). De IGA zal proberen zoveel mogelijk akties tegen diskriminatie van homosexuelen in verschillende landen te koördineren. Bovendien heeft ze in Dublin een informatiecentrum opgericht. Helaas kon geen van de bestuursleden van de SVR daar aanwezig zijn, maar wel is de SVR natuurlijk lid van de IGA geworden.
Vanzelfsprekend richt de SVR nu zelf geen informatiecentrum meer op, maar wel zal ze via haar politieke relaties haar bijdrage leveren.
Op 7 oktober 1978 wordt namens de SVR een telegram aan Minister Tuynman verstuurd, waarin de SVR haar verontwaardiging tot uitdrukking brengt over de reduktie die de NS aan gezinnen gaat geven, maar die niet zal gelden voor ongehuwd samenwonenden.
Op 11 november 1978 organiseert de Zaanse afdeling van het COC aktie tegen de NS; de SVR steunde deze aktie. Inmiddels heeft de NS besloten de gezinsreduktiekaart ook voor samenwonenden te laten gelden.
De SVR zal zich in de toekomst primair richten op fondsvorming en zal via haar politieke kontakten de internationale emancipatie trachten te bevorderen door in te springen op aktuele gebeurtenissen.
Bron: SAVER, Nieuwsbrief van de Stichting Vrije Relatierechten; januari 1979, nr. 3.
Redaktie: Coos Huijsen, Henk Krol en Paul de Vilder