Als opmaat naar de Europride verzorgt IHLIA de volgende zes, buitengewoon interessante lezingen waarin de relatie tussen LHBT en kunst, sport, fantasy & games, huwelijk en activisme centraal zal staan. De lezingen worden gehouden op zes opeenvolgende donderdagen in de Simon Carmiggeltzaal in de Centrale OBA op de zesde verdieping (Oosterdokskade 143, 1011 DL Amsterdam).

De lezingen beginnen om 20.00 uur en duren ongeveer een uur. Daarna is er ruimte voor dialoog. Toegang is gratis. Reserveren is verplicht: info@ihlia.nl ovv datum + titel lezing.

Meer informatie over de voordrachten en de sprekers vind je hier.

30 juni: Van naakte mannen tot ‘gay art’; tien Amerikaanse kunstenaars (1875-1990)- door Stefano Giani

Waar ligt het verschil tussen ‘echte’ homokunst – de ‘gay art’ van Robert Mapplethorpe en Keith Haring – en kunst waar gayness vooral in the eye of the (hedendaagse) beholder is, zoals de ‘naakte mannen’ van Thomas Eakins?

Stefano Giani creëert aan de hand van schilderijen, fotografieën en installaties van deze grote kunstenaars een collectief portret van gay identity op z’n Amerikaans.

7 juli: Homograppen en voetbalpotten; over seksuele diversiteit en sport – Agnes Elling

‘Homo’s kunnen (en willen) niet voetballen en potten zijn oververtegenwoordigd in echte ‘mannensporten’. Wat is er eigenlijk waar van dergelijke traditionele opvattingen over verschillen in sportdeelname naar seksuele voorkeur en acceptatie van seksuele diversiteit?

In haar presentatie gaat Elling onder meer in op feiten en ontwikkelingen ten aanzien van de acceptatie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in de sport en achterliggende verklaringen.

Sport blijkt nog steeds een van de meest homofobe sectoren van de samenleving.

14 juli: Fantastische seks; over de speelruimte van lesbo’s, homo’s, en andere lovers in fantasy en video games – door Isabel Hoving

Hoving: ‘Je zou verwachten dat auteurs en makers van fantasy en video games net zoveel fantasie zouden steken in het verbeelden van seksuele diversiteit, als in het verzinnen van hun rijkdom aan elven, demonen, en vampiers. Maar helaas: elk medium heeft z’n beperkingen, naast z’n mogelijkheden.

Ik wil vanavond met jullie een reeks voorbeelden bespreken van digitale homoromances, literaire triootjes met aliens, interseksgoden en toevallige lesbo’s. Wat vinden we hoopgevend en verrassend? Waar bezorgt de verbeelding van fantastische seks ons hoofdpijn?’

21 juli: Trouwen voor het huwelijk – door David Bos

De openstelling van het burgerlijk huwelijk voor paren van gelijkgeslacht, in 2000/2001, geldt als een triomf van homo-emancipatie en van secularisatie. Dat Nederland als eerste land ter wereld ‘homohuwelijken’ mogelijk maakte, wordt verklaard uit ontkerkelijking en de onttroning van confessionele partijen.

Toch was het juist het CDA dat als eerste voorstelde alternatieve ‘tweerelaties’ te erkennen – een voorstel dat toen werd weggelachen door de homobeweging en politiek links.

Hoe bestaat het dat onze herinnering aan de geschiedenis van ‘het homohuwelijk’ zo vertekend is? In deze lezing bespreekt David Bos drie geruchtmakende gevallen uit de late jaren zestig en vroege jaren zeventig.

28 juli: Van homophiel naar gay; een tijdlijn van lhbt-activisme – door Martien Sleutjes

De roze beweging in Europa heeft lang een Europees actiemodel gebruikt. Het in Nederland uitgevonden begrip ‘homophiel’ (de totale mens, niet alleen de seksuele mens) paste daar bij. De Noord-Europese bewegingen waren redelijk succesvol in de emancipatiestrijd.

In Amerika ontstond er in 1969 een nieuwe, radicalere beweging die meer aansloot bij de beleving van studenten: Gay Liberation Movement. Met coming out en met jaarlijkse Pride-marsen als strijdmiddel waren ze zeer succesvol in het bevechten van gelijke burgerrechten.

De overwinning van Anita Bryant in 1977 draaide de gelijkberechtiging terug. De schok die door de westerse roze wereld ging verenigde de beweging aan beide zijden van de Atlantische Oceaan. Het actiemodel van de Amerikanen werd ook in Europa standaard.

4 augustus: Kunst met een roze randje; ofwel hoe de onuitsprekelijke zonde werd verbeeld – door Krzysztof Dobrowolski-Onclin

Wat is LHBT-kunst precies? Is het voldoende dat een kunstenares als lesbisch in de boeken staat om haar werk automatisch zo te bestempelen? Valt Sluijters’ schilderij van twee kussende vrouwen uit 1906 daarbinnen, losgerukt uit alle context?

Naast een bespreking van deze vragen, krijgt u een chronologisch overzicht van kunst met een roze randje door de eeuwen heen: Griekse keramiek, Michelangelo’s naakten, lesbische rococo-softporno en hedendaagse kunstenaars als de fotografen Nan Goldin en Elisabeth Ohlson.