FESTIVAL Nothing Changes, Everything Moves – 18 mei 2018

foto Marian Bakker

Café Vivelavie, Amsterdam 1989 (foto Marian Bakker)

PINKoriginals in samenwerking met het LGBT Youth Performance Initiative Amsterdam, het Mediacollege Amsterdam, het ROCvA afdeling Media en Vormgeving en de OBA.

Inspiratie uit het archief

Studenten, makers en workshopleiders die deelnemen aan het festival spiegelen zich aan de ‘butch-femme’-cultuur uit de jaren 40-60 van de vorige eeuw. Een tijd waarin LB-vrouwen* en trans*personen alleen in de beslotenheid van de eigen cafés zichzelf konden zijn. Lees hier het hoofdstuk Subcultuur, Stijlmiddelen en Omgangsvormen uit het onderzoeksverslag van Sacha Wijmer en Anja van Kooten Niekerk, dat in 1984 verscheen onder de titel Verkeerde vriendschap. Hierin wordt de praktijk van het lesbisch leven in de jaren 40-60 heel mooi beschreven, gedistilleerd uit diepte-interviews met betrokken vrouwen.

  • Theater
  • Workshops
  • Expositie
  • Terug naar festivalpagina

Dagprogramma met studenten mbo

Tegenwoordig zijn er niet of nauwelijks meer exclusieve plekken voor LB-vrouwen*, geen zichtbare subcultuur. Er is wel internet met veel informatie, taal en begrippen om elkaar en jezelf te beschrijven. Hoe staat het met de sociale veiligheid onderweg naar een inclusieve samenleving?

Creatieve workshops

Mbo-studenten Media en Vormgeving krijgen verschillende creatieve workshops aangeboden. Hierin draait het om expressie, hoe je een middels verschillende kunstuitingen je gevoel en gedachtes kunt overbrengen. De studenten kunnen kiezen uit: dans, film, fotografie, poëzie en 3-D. Tijdens presentaties worden de resultaten uit de workshops met de studenten gedeeld.

Expositie

In een expositie staan beelden uit het verleden en reacties van eigentijdse kunstenaars op het thema bij elkaar.

Twee anekdotes vertellen over een clubbezoek, één uit het werk van de jonge schrijver Sofie Lakmaker anno NU en één uit Verkeerde Vriendschap anno 1950.

Prachtige portretten van bezoekers van pottencafés eind jaren 80 van de bekende fotograaf Marian Bakker. De Potcast van Lotte Gommers, een afstudeerproject voor de afdeling grafisch van de St Joost Academie. Een videocompilatie van studente Joyce Kruijer, illustreert het gedicht van Anne Bosveld over de liefde en een toekomst zonder hokjes.

Voorstelling: Mens label je niet

Studenten wonen een voorstelling bij van het LGBT Youth Performance Initiative Amsterdam: met de jonge bevlogen makers Lot, Fleur & Iris en o.l.v. Marlieke Burghouts en Leila Lohman. Na de voorstelling praten zij na met de spelers.

Kristiane van de Vijver

Host van de dag Kristiane van de Vijver

‘Na mijn Bachelor Media en Cultuur aan de UvA besloot ik te kiezen voor een Master in genderstudies aan de UU. Daar raakte ik geïnteresseerd in de manier waarop onze samenleving samengesteld is door constructies en machtsstructuren. De onderwerpen die in het verleden een grote invloed hadden op onze samenleving, zijn vandaag nog steeds aanwezig, al zijn ze soms van vorm veranderd of zijn ze nu van toepassing op andere subgroepen. Daarom vind ik het bewaren van kennis, zoals in het archief van IHLIA, zo belangrijk. Via PINKoriginals kan een nieuwe generatie kennismaken met het archief. Zo kunnen jonge mensen hun eigen wereld betekenis geven via de beelden en woorden uit vroegere periodes.’

 

Avondprogramma voor geïnteresseerden

De avond staat ook open voor geïnteresseerden. Zij krijgen dezelfde voorstelling te zien en de presentatie van de resultaten van het dagprogramma. Het thema voor het nagesprek is: veilige plekken voor lhbt+-jongeren blijven nodig…

Expositie en presentaties

In een expositie en tijdens presentaties worden de resultaten uit de workshops gedeeld, naast het werk van de jonge kunstenaar Lotte Gommers, studente Joyce Kruijer en de bekende fotograaf Marian Bakker. En een fragment uit het werk van de jonge schrijver Sofie Lakmaker.

Voorstelling: Mens label je niet

Een voorstelling bij van het LGBT Perfomance Initiative Amsterdam: met de jonge bevlogen makers Lot, Fleur & Iris en o.l.v. Marlieke Burghouts en Leila Lohman.

Nagesprek

Sonia Veltkamp begeleidt het gesprek met de zaal over sociale veiligheid van jonge lhbt*-ers en of fysieke plekken daarin kunnen helpen.

Sonia Veltkamp

Moderator van de avond: Sonia Veltkamp

‘Ik groeide op in een familie die niks behalve liefde gaf. Toen ik ouder werd en blootgesteld werd aan de buitenwereld, werd ik ook bewust van het feit dat ik veel geluk heb gehad. Het is niet vanzelfsprekend dat je je prettig voelt in je eigen gezin. Ik heb op zowel formele (door mijn hobby debatteren) als informele manieren discussies gevoerd met mensen over hoe acceptatie het best tot stand kan komen, maar ik heb nog altijd het gevoel dat ik me moet inhouden. Waarom voel ik dat? Dit festival lijkt me een goede plek om deze discussies voort te zetten.’

 

Reacties

Sonia (18 jr): ‘Ik liep de hele dag rond op het festival en werd overweldigd door de hoeveelheid talent en passie voor kunst. Mijn taak was om een gesprek te leiden tussen alle aanwezigen op het festival over het onderwerp van veilige plekken voor lhbtq+’ers.

Er waren mensen die een stuk een jonger waren dan ik, maar ook mensen die ouder waren en daarbij veel meer ervaring hadden. Een uiteenlopende doelgroep dus. Ik vond het van tevoren stressvol, ik wist niet zeker of mensen mee zouden praten en ik zag op tegen de uitdaging van het verenigen van deze verschillende groepen mensen. Het enige wat ik zeker wist, was dat ik het belangrijk vond dat iedereen zich op hun gemak voelde.

Ik was positief verrast over hoe respectvol mensen meededen met het kringgesprek, alle generaties van jong tot oud hebben bijgedragen aan de discussie. Het gesprek voelde heel los, al luisterend ben ik tot een conclusie gekomen over het onderwerp van veilige plekken.

Een ‘veilige plek’ of ‘safe space’ hoeft geen letterlijke plek te zijn. Om een sfeer om je heen te creëren waar je je prettig voelt, is het goed om veel kracht uit te stralen en zeker te zijn over je identiteit. Als mensen jouw identiteit niet begrijpen, mag je kiezen om ze hierover te onderwijzen, maar je mag natuurlijk ook beslissen om het voor jezelf te houden. Zo ontwikkel je langzamerhand om je heen een mobiele veilige plek.

We leven in een wereld waar er veel meters zijn gemaakt op het gebied van ‘tolerantie’, maar helaas betekent ‘tolerantie’ ook niet meteen ‘begrip’. Soms hebben mensen die zich als lhbtq+’er identificeren moeite met het feit dat ze zich onbegrepen voelen, om die reden is het fijn dat er nog altijd fysieke plekken zijn waar het mogelijk is om een gesprek aan te gaan met mensen die het wél begrijpen.’

Lees ook de reactie van Jouk

 

Het festival wordt ondersteund door:

lgbt performance initiativemedia college amsterdamog-logo-rocvaMoving arts projectoba_logo_kort_rood_hTransketeers